August 26th, 2008

cutiemax25

Oo, aminado ako. Sablay ako sa pagkakaroon ng lablayp. Dati, lagi kong inirarason na We were not just meant for each other. O kaya lagi kong isinisisi ang mali sa kabilang party (meaning, hindi ako ang may kasalanan). Pero kanina, parang narealized ko, may kasalanan rin ako. Parang kung tutuusin nga, most of the time, it's because of me. It's my fault.

Marahil, ito ang mga dahilan...

1. In denial ako sa feelings ko. Hindi ko maamin sa sarili ko na nagkakagusto na ko sa isang tao. Ewan ko. Kadalasan kasi, mismong sa sarili kong nararamdaman, manhid ako. Hindi ko alam kung gusto ko na ba yung tao o hindi. Nalalaman ko na lang na mahalaga pala siya sa akin kapag nawala na siya.

2. Dalagang-Filipina effect. Sobra akong pakipot. Ayaw kong ipinaaalam sa guy na gusto ko na siya. Kapag nagugustuhan ko na yung guy, sobrang nilalayuan ko na. It's either hindi ko na siya kakausapin o kaya minimal na lang. Naiilang kasi ako e. At ayokong ipahalata sa kanya yung ilang feeling na yun kasi baka masense niya na nagkakagusto na ako sa kanya. Naalala ko pa nga sabi sa akin dati ng isang guy sa past ko: "Suplada ka na. Hindi ka na namamansin." O kahit na lang sa trabaho ko ngayon. May isang male nurse kami (hindi si Mcdreamy ha. Doktor si Mcdreamy ko). Ewan ko, alam ko, hindi ko naman siya gusto (haha..parang back to number 1 ang rason nito a). Hindi naman kaguapuhan, pero presentable naman. Nakakatawa rin kasing kausap at saka mahilig manukso. Lagi niya akong tinatanong kung hate ko ba or love ko siya. Hindi siya Pinoy, ok? Sabi ko, hindi pareho. Pero I like him as a brother (echusa!!). Eversince then, naging cold na siya. He would only say Good morning or Hi. Pero wala na yung tukso, wala na yung biro, wala na yung tawanan. Nakakainis kaya. Weird nga e. Hindi ko kasi siya napansin kung anong oras pumasok kaninang umaga. Akalain mo bang tingnan ko pa yung time sheet namin para malaman kung pumasok siya?! OA ha. Hindi ko naman ginagawa yun dati. Keber kung pansinin niya ako or makita ko siya. Ewan. Siguro namimiss ko lang yung asaran namin. And hello... para namang pwede. Bukod nga sa ibang lahi na siya (malamang mahirap yun kasi iba yung customs nila), ito pa ang matindi: ENGAGED na siya. Although napapangiti naman ako kapag naaalala ko na sabi niya, very beautiful raw ako sa ID picture ko (hahaha..ang cheap! kinikilig ako, para talagang highschool!!!). At saka binluetooth niya sa phone niya yung isa kong solo pic sa phone ko na sabi niya maganda rin. Siyempre, haba ng hair ko nung ginawa niya yun kasi naman, bakit of all the nurses dun ay yung picture ko lang yung i-binluetooth niya sa phone niya.. waha. Tama na. Sabi ko nga e, alam ko, hindi ko naman siya gusto. Iniisip ko nga, siguro, siya lang kasi ang nag-iisang male nurse namin. So scarcity talaga, kaya nagkakaganito ako.. hehe

3. Panakip-butas. Sabi nga nila, maghanap agad ng kapalit para madaling kalimutan ang sakit na gawa ni ex. In fairness, totoo naman ito based sa experience ko. Siyempre, matutuon na sa iba yung pansin mo. Imbes na naglulugmok ka dahil iniwanan ka, mada-divert sa iba yung feelings mo. Maaaliw ka. Hindi mo maiisipang umiyak kasi kahit paano, may ibang nagpapangiti sa iyo. Kaso, MALI e. MASAMA MANGGAMIT. Makakarma ka. Hahaha.. Living proof rin ako niyan. Mas sobrang nainlove ako sa guy na ginamit ko lang para makalimutan ang masamang nakaraan. In the end, iniwan rin niya ako. Kaya mas sobrang nadagdagan ng sakit. At saka sabi rin nga ng friend ko sa akin, "Hindi lalake ang sagot para makapagmoved on." Tama naman nga. Ang tamang formula para makapagmoved on: GOD + FAMILY + FRIENDS + making yourself busy.

4. Superficial. Hindi naman ako tumitingin talaga sa labas na kaanyuan, lalo na sa mga kaibigan. Keber kung girl, boy, bakla, tomboy, butiki, baboy, etc. As long as maayos naman akong itinatrato, kakaibiganin ko talaga. Pero sa paghahanap ng ka-lablayp, medyo (medyo lang naman), mapili ako. Hindi ko naman hinihingi na bigyan ako ng super model na bf. Buti kung patulan ako nun..hehe. Kaso, hindi naman yata masama kung meron kang standards na sinusunod (kahit pisikal). Sabi nga ng prof ko nung college: "Taasan na raw ang standards namin. Para kapag may ibinigay sa iyo si God na medyo hindi na-meet yung standards mo, at least pwede mo pang tawaran. Pero hindi naman yung mukhang bagsak-presyo na." Gusto ko lang nga naman, ay yung maayos manamit, mukhang presentable, at mabango (siyempre)! Nagtataka nga ako sa mga kabatch ko nung HS. Ang gaganda nila ha. As in mga muse namin yung mga yun noon, Miss intrams, etc. At ang mga itsura ng bf? Well, no comment na lang. Oo alam ko. NAPAKAsama ko. NAPAKAmapanlait ko. Kaya lang, hindi ko talaga maiwasang isipin yun kapag nakikita ko yung mga pictures nila sa friendster. Siguro yun yung lesson na kailangan kong matutunan. Find the magic from within. Siguro may nakitang special something yung mga magagandang ka-batch ko nung HS sa mga bf nilang yun na hindi ko nakikita.

5. Clingy. Kapag officially, kami na, hindi ko mapigilang maging sobrang attached sa bf ko. Todo-text, todo-call. Kahit mga friends ko minsan, naiirita..haha. Sa kanya lang umiikot mundo ko. Girlscout ako pagdating sa lablayp. Lagi akong handa na iwanan ang lahat para sa kanya. Maski sa duty ko, nawiwindang ako. Lumilipad utak ko. Kaya nga sabi ko sa blog entry ko dito dati, mas maganda siguro ngayon na wala muna akong lablayp. Para at least, nakafocused ako sa career ko na magulo pa hanggang ngayon.

To be continued pa ito.. Iisipin ko pa yung iba kong bad traits when it comes into having a relationship, para masolved ko na ang mystery kung bakit failed lagi ang mga supposed-to-be happy endings ko.